Oferowane przez AMP złącza klejone epoksydowe i szybkoschnące mogą być wykonywane z zastosowaniem dwóch rodzajów klejów. Pierwszym jest żywica epoksydowa, dla której typowy cykl wygrzewania w piecu trwa 20 minut. Wymagany długi czas wygrzewania jest wadą dla tego typu terminacji i z tego względu nie jest polecany dla zakończeń kabli z małą ilością włókien. Z drugiej zaś strony wada ta ma mniejsze znaczenie w przypadku zakańczania kabli o dużej ilości włókien (więcej niż 24 włókna w jednym kablu) z powodu wspólnego czasu wygrzewania kilku złącz jednocześnie.

W celu zapewnienia nadal najniższego kosztu materiałów i jednoczesnej redukcji czasu wygrzewania firma AMP zaprojektowała, opracowała i wprowadziła na rynek złącza klejone szybkoschnące (ang. QC – Quick Cure). Klej szybkoschnący może być stosowany do tych samych złącz, które są stosowane do wygrzewania w piecach. Spoina jest łatwa do zaaplikowania i twardnieje w ciągu dwóch minut bez konieczności użycia pieca i energii elektrycznej. Klej ten został specjalnie opracowany nie tylko do złącz z ferrulą ceramiczną, ale także do złącz z ferrulą polimerową. Firma AMP poddała testom różne kleje szybkoschnące i stwierdziła problemy z ich stosowaniem w połączeniu ze złączami posiadającymi ferrulę polimerową. Produkty AMP – żywica szybkoschnąca i złącza z powodzeniem (tzn. z dużym zapasem) przeszły wszystkie testy i wymagania w wyniku których udowodniono, że posiadają te same parametry co złącza klejone-wygrzewane, a jednocześnie ich zarabianie wymaga prawie 10-krotnie krótszego czasu.

Ponieważ wyżej wymienione techniki zarabiania wymagają użycia kleju (żywicy) oraz na końcu procesu polerowania złącz, czas wymagany do przygotowania miejsca do pracy jest najdłuższy, typowo zajmuje około 10 minut. Typowy czas instalacji samego złącza na włóknie w buforze 900m zajmuje trzy do pięciu minut. O ile ta technika nie jest trudna, to jednak wykonanie złącz klejonych wymaga dużego treningu i kwalifikacji, szczególnie przy stosowaniu złącz szybkoschnących i samym polerowaniu. Kwalifikacje te nie są trudne do osiągnięcia, jakkolwiek czynności przy zarabianiu złącz muszą być opanowane co najmniej w stopniu dobrym. O ile ta technologia zarabiania złącz charakteryzuje się najniższym kosztem za złącze, to z drugiej strony ma najwyższy koszty wynikające ze zużycia żywicy szybkoschnącej i papierów polerskich.

Technologia ta jest idealna dla instalacji światłowodowych, które wymagają terminacji kabli z dużą ilością włókien (szczególnie przy ilości włókien większej niż 24) lub wielu kabli o niewielu włóknach zakończonych w jednym miejscu. Pierwotny czas zarabiania złącz klejonych przy wykorzystaniu tej technologii zmniejsza się w sposób znaczący. Takie sytuacje mają miejsce przy instalacjach wielowłóknowych szkieletów sieci (ang. backbone) zarówno osiedlowych, jak i budynkowych oraz przy szafach dystrybucyjnych, gdzie znajduje zakończenie wiele kabli światłowodowych z gniazd użytkowników (sieć typu „światłowód do biurka” – ang. fiber to the desk). Ta technologia nie jest wykorzystywana do zakańczania kabli w gniazdach użytkownika w okablowaniu poziomym oraz do szkieletów sieci z małą ilością włókien głównie ze względu na czas przygotowania stanowiska pracy i czas samego zarabiania złącza.