Konfiguracja dostepu do Internetu ADSL Vigor 2700
Podstawowym zadaniem routera jest realizacja wymiany informacji pomiędzy sieciami (czyli tzw. routing). Routery pozwalają nadać sieci lokalnej złożoną strukturę, łącząc w całość wiele jej segmentów i odpowiednio kierując wymiana pakietów pomiędzy segmentami. Podział dużej sieci LAN na segmenty i podsieci prowadzi do ograniczenia skali niepotrzebnych transmisji rozgłoszeniowych, a w konsekwencji do zwiększenia dostępnego pasma. Do tego dochodzi możliwość filtrowania ruchu i cały wachlarz innych funkcji i udogodnień, oferowanych przez routery.
Szczególna grupa routerów są tzw. routery dostępowe. Zadaniem routera dostępowego jest połączenie sieci lokalnej z rozległa siecią publiczna, taka jak Internet, i umożliwienie bezpiecznego korzystania z jej zasobów. Vigor 2700 jest szerokopasmowym routerem dostępowym, który oferuje dostęp do Internetu w technologii ADSL. Dlatego konfiguracja menu Dostęp do Internetu stanowi najważniejszy element w procesie przygotowywania urządzenia do pracy. Dopiero w drugiej kolejności możliwe będzie wykorzystanie innych funkcji.
Ponieważ routery z serii 2700 realizują procesy właściwe warstwie fizycznej (zintegrowany modem ADSL), konieczny będzie przede wszystkim wybór rodzaju modulacji. Inne istotne parametry to protokół i właściwa metoda enkapsulacji. Wszelkich niezbędnych informacji należy tutaj oczekiwać od dostawcy usługi ADSL (dostarczona dokumentacja, infolinia).
Łącza ADSL oferują znaczne prędkości transmisji w kierunku „do użytkownika”, stąd ich potencjalne zastosowanie nie sprowadza sie tylko do obsługi dostępu do Internetu (protokół IP). Aby jednak operator mógł w dostępnym paśmie oferować wiele niezależnych usług (np. dodatkowy przesył obrazu i dźwięku), konieczne jest wybranie uniwersalnej metody transmisji. Takie uniwersalnej cechy posiada protokół ATM (ang. Asynchronous Transfer Mode), który pozwala w ramach wspólnego medium określić wiele tzw. kanałów wirtualnych. Każdy kanał jest niezależnym połączeniem logicznym, zdolnym do transmisji danych według uzgodnionych parametrów QoS (ang. Quality Of Service). Ponieważ ATM jest wykorzystywany w istniejących sieciach szkieletowych, jego implementacja w łączach dostępowych prowadzi do powstania jednolitej, elastycznej platformy usługowe.
Jeżeli w łączu ADSL realizowany jest wyłącznie dostęp do Internetu, na poziomie ATM zestawia sie pojedyncze, stałe połączenie wirtualne (PVC) pomiędzy urządzeniem końcowym użytkownika a modułem dostępowym operatora. Ponieważ jest to zwykle połączenie punkt-punkt, można w nim dodatkowo zastosować protokół PPP. Taki tryb dostępu funkcjonuje pod nazwa PPPoA (PPP over ATM). W niektórych rozwiązaniach do realizacji połączeń dwupunktowych zamiast PPPoA stosuje sie metodę PPPoE. Podstawowa jednostka dla przenoszenia sesji PPP jest wówczas ramka Ethernet/IEEE 802.3, transportowana w kanale PVC.
Wreszcie istnieje złożony standard, definiujący uniwersalne sposoby przenoszenia różnych typów danych (a wiec i pakietów IP) w kanale ATM. MPoA (ang. Multi-Protocol over ATM) przewiduje miedzy innymi przenoszenie jednostek wielu protokołów we wspólnym kanale wirtualnym (enkapsulacja LLC), bądź ulokowanie poszczególnych protokołów w oddzielnych kanałach (enkapsulacja VC-MUX). Odpowiednia enkapsulacja pozwala też wykorzystać kanał ATM w charakterze pomostu realizowanego pomiędzy mediami (tzw. bridge mode), bądź bezpośrednio do przenoszenia „czystych” pakietów IP (routed mode).
Projektowanie systemu ACO